25 Luty 2017 18:13
Klasztor
  Wspólnota
  Zmarli Bracia
  Lokalizacja
Kościół i Sanktuarium
  Historia
  Zabytki
  Św. Franciszek
   z Asyżu

  Św. Antoni z Padwy

Współnoty i grupy
  Franciszkański Zakon    Świeckich
  Bractwo,
   św. Antoniego
  Grupa Biblijno-    modlitewna
  Rycerstwo    Niepokalanej
  Szkoła Ewangelizacji    Niepokalanej
  Żywy Różaniec
Warto wiedzieć
  Klauzula sumienia
  Być Kobietą
  Mężczyzną być
  Anastazis
  Świętość życia
  Miłość
  Namaszczenie Chorych
  Trójca Święta
  Eucharystia-
   szkoła życia
   małżeńskiego

  In vitro
  Jak zrozumieć
    współczesny świat?

  Kapłaństwo św. Jana
   Marii Vianneya

Jan Paweł II
  Miłość oblubieńcza
  Dekalog Jana Pawła II
Franciszkanie
  Klasztory
  Prowincja i jej dzieła
  Kościelne
  Ciekawe

Do posłuchania
Play
Najnowsze filmy
Koncert Stinga
Oglądano 1,314
Hymn Światowych dni Młodzieży Kraków 2016
"Błogosławieni miłosierni" - oficjalny hymn ŚDM Kraków 2016 / official hymn of WYD Kraków 2016
Oglądano 1,259
Ojcze nasz
Oglądano 1,083
POMÓŻ KOMUŚ = KTOŚ POMOŻE TOBIE!
łańcuch pomocy
Oglądano 1,775
Potęga słow
Słowa które mogą zmienić twoją sytuacje
Oglądano 2,110
Msza z modlitwą o uzdrowienie

25 Lutego

wspominamy:

W rodzinie franciszkańskiej:
Bł. Sebastian od Objawienia, brat z I Zakonu (1502-1600)
Sebastian urodził się w 1502 r. w Gudenie w Hiszpanii w rodzinie po­rządnej, choć biednej. Wychowany został przez rodziców w świętej bojaźni Bożej i dokładnym zachowywaniu przykazań. Jako chłopiec pasał trzodę, wolny czas poświęcał modlitwie i nawiedzaniu kościołów i ka­plic. Najął się do pracy kolejno u dwóch osadników, co trwało 8 lat. Za­płatę za pracę i pomoc oddawał starszym już rodzicom i młodszym sio­strom. Po śmierci rodziców i po zamążpójściu sióstr, w wieku 31 lat wyje­chał do Meksyku. Tam pracował w polu, a następnie zajął się handlem i kupiectwem. Budował też drogi. Chętnie dawał lub pożyczał potrze­bującym pieniądze, starał się o uwolnienie więźniów i niewolników. In­dianie podziwiali go i szanowali. Nigdy nie zapominał o modlitwie, pokucie, przyjmował sakramenty i uczestniczył we Mszy św. W pobliżu miasta Meksyk nabył ziemię, upra­wiał ją oraz hodował tam zwierzęta. Trudnił się tym przez 20 lat. W tym czasie dwukrotnie ożenił się, ale wnet dwukrotnie owdowiał. 2 VI1573 r. mając 71 lat, otrzymał habit I Zakonu w mieście Meksyk. Żył jeszcze 27 lat, dając przykład pokory zakonnej, posłuszeństwa, modlitwy i poku­ty. Gdy zmarł 25 II 1600 r., lud czcił go jak świętego. Papież Pius VI17 V 1789 r. zaliczył go w poczet błogosławionych.

 Również 25 lutego Bł. Franciszka Anna od Matki Boskiej Bolesnej (Cierer y Carbonell 1781-1855), dziewica z III Zakonu. Urodziła się 1 lipca 1781 roku w miejscowości Sansellos na Majorce, w niezamożnej rodzinie Wcześnie marzyła o wstąpieniu do zgromadzenia, ale kierownik duchowy polecał jej pracę z sierotami i chorymi. Tym to po­sługom oddawała się bardzo gorliwie przez całe lata. Z czasem znalazła to­warzyszki, wśród których szerzyła duchowość wzorowaną na Zgromadze­niu św. Wincentego a Paulo i św. Ludwiki de Marillac Należała do III Zakonu św. Franciszka. W 1851 roku bp Majorki zezwolił jej na przywdzianie habitu i zainicjowanie życia wspólnego. Zakładając nowe zgromadzenie, miała już 70 lat. Za patronkę nowej rodziny zakonnej obrała Matkę Bożą Bolesną. Tknięta atakiem apopleksji, zmarła 25 lutego 1855 roku. Jan Paweł II beatyfikował ją 1 października 1989 roku.

 w Kościele Powszechnym

 W Agrigento, na Sycylii, św. Gerłanda, biskupa. Pocho­dził z Besancon, a na Sycylię ściągnęli go książęta normandzcy. Objąwszy rządy w osieroconej diecezji, wielce przyczynił się do odbudowy życia po zniszczeniach dokonanych przez Saracenów.

W Ascoli bł. Konstancjusza z Fabriano. W piętnastym roku życia wstąpił do dominikanów. Spełniał u nich funkcje prze-łożeńskie, przeprowadzając reformę zakonną. Zmarł w r. 1481, pozostawiając po sobie piękny list poświęcony cnotom Konradyna z Brescji.

W Puebla de los Angelos, w Meksyku, bł. Sebastiana z Apparizio. Pochodził z hiszpańskiej Galicji. W Meksyku doko­nał dużo szerząc cywilizację. Dwa razy był żonaty i dorobił się spo­ro majątku. Mając już 71 łat, wstąpił do franciszkanów, u których przeżył jako kwestarz jeszcze 28 lat. Zmarł w r. 1600.

26 Lutego

wspominamy:

W rodzinie franciszkańskiej:
Św. Antoni z Nagasaki, męczennik z III Zakonu (1584-1597) Urodził się w Nagasaki w chrześcijańskiej rodzinie, ojciec był Chiń­czykiem, matka Japonką. Rodzice oddali go w dzieciństwie na wychowa­nie franciszkanom, u których był ministrantem. Jego zachowanie i po­stępowanie było takie, że nazywano go „małym świętym”. Został póź­niej przyjęty do III Zakonu św. Franciszka. Kiedy franciszkanie i ich współtowarzysze zostali aresztowani, 13-letni Antoni mógł uciec, ale pozostał z nimi, gotowy ponieść śmierć mę­czeńską. Gubernator Nagasaki rzekł pełen podziwu: „Chłopcy, kto wam da­je taką moc, że z radością przyjmujecie męczeństwo? Przecież jesteście w wiośnie życia! Co to za religia, że dzieci przemienia w bohaterów? Dla was śmierć jest radością!”. Gdy Antoni podchodził do krzyża, płaczą­cy rodzice starali się go przekonać, aby wrócił do domu. Antoni odpo­wiedział: „Tato i mamo, nie bójcie się. Pan da mi tyle mocy i odwagi, że nie zadrżę przed śmiercią. Męczeństwo jest dla mnie największym da­rem, jaki Bóg może mi dać. Dlatego na darmo staracie się mnie odwieść od tego, nie potraficie”. Następnie zwrócił rodzicom niebieskie kimono, pod którym był ter- cjarski habit, i skonał na krzyżu ze słowami: „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu”. Umarł 5 II 1597 r., mając 13 lat. Błogosławiony papież Pius IX kanonizował go 8 VI 1862 r.

Również 26 lutego Bł. Maria Ludwika De Angelis, dziewica ze Zgromadzenia Córek Matki Bożej Miłosierdzia (1880-1962) Była zaradną zakonnicą-społecznicą. Poświęciła się służbie chorym dzieciom w Argentynie. Urodziła się 24 X 1880 r. w San Gre- gorio, niewielkiej wiosce w środkowych Włoszech. Na chrzcie otrzymała imię An­tonina. Jej rodzice byli ubogimi, głębo­ko wierzącymi rolnikami. Była najstarsza z ośmiorga rodzeństwa i szybko nauczy­ła się współodpowiedzialności za dom. Rodzinne obowiązki nie pozwoliły jej re­gularnie chodzić do szkoły. Czytać, pisać i liczyć uczyła się sama. 14 XI 1904 r. wbrew woli matki wstąpiła do Zgromadzenia Córek Matki Bożej Miłosierdzia, założonego przez św. Marię Józefę Rosello (1811-1880). Na obłóczynach przyjęła imię zakonne Maria Ludwika. Pierwsze lata życia zakonnego spędziła w miejscowości Riviera Ligure. Pod koniec 1907 r. została wysłana do La Platy w Argentynie. Pracowa­ła w szpitalu dziecięcym, prowadzonym przez zgromadzenie, najpierw jako kucharka, następnie jako przełożona wspólnoty i w końcu, przez ponad 50 lat, jako jej administratorka. Zmarła w La Placie 25 lutego 1962 r. Beatyfikował ją 3 X 2004 r. papież Jan Paweł II

w Kościele Powszechnym;
W Aleksandrii św. Aleksandra, biskupa. Kiedy Ariusz odsłonił przyłbicę, potępił go na synodzie biskupów Egiptu i Libii, a na Soborze Nicejskim razem z 318 ojcami tego uroczystego zgro­madzenia potępienie to potwierdził. Zmarł prawdopodobnie w r. 326, ale dokładnej daty nie znamy.

W Bolonii św. Faustyna, biskupa tego miasta. Umacniał kult religijny i utwierdzał życie chrześcijańskie po jego zmąceniu w czasie prześladowania dioklecjańskiego. Zmarł prawdopodobnie w r. 350. Relikwie spoczywają w katedrze bolońskiej.

 W Gazie, w Palestynie, św. Porfiriusza. Zrazu przebywał w różnych miejscach na samotności. Nabawiwszy się choroby, przywędrował do Jerozolimy i tam cudownie odzyskał zdrowie, a następnie przyjął święcenia kapłańskie. W jakiś czas później przynaglano go do wstąpienia na stolicę biskupią w Gazie. Rządził nią przez blisko ćwierć wieku. Zmarł w r. 480.

20 stycznia

wspominamy:

w rodzinie franciszkańskiej:
Św. Adiut, brat i męczennik z I Zakonu (+1220)

Brat Adiut razem z czterema współ­braćmi został ścięty w Marrakeszu, stoli­cy Maroka, 16 1 1220 r. U zarania zako­nu franciszkańskiego pierwsi bracia oddali życie dla Ewangelii i przykładem swym zapalili wielu naśladowców do świadcze­nia o Chrystusie i Jego Królestwie aż do przelania własnej krwi. Papież Sykstus IV kanonizował Adiuta 7 VIII 1481 r.

Św. Eustochia Calafato, dziewica z II Zakonu (1434-1485)
Eustochia urodziła się w miejscowości Annunziata koło Messyny 25 III 1434 r. jako córka hrabiego Bernarda Calafato i Matyldy Colonny. Na chrzcie św. otrzy­mała imię Smeralda. Od najmłodszych lat wychowywana była pobożnie i reli­gijnie. Gdy miała 11 lat, ojciec pragnął, by poślubiła kupca z Messyny. Ona jed­nak postanowiła poświęcić się Chrystu­sowi za wzorem matki, która wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka i prowadziła w rodzinie życie niemal zakonne. W zakonie Klarysek przyjęła imię Eustochia. Pragnęła upodobnić się do Chrystusa Ukrzyżowanego i uzyskać palmę męczeństwa. Ciało pod­dawała niezwykłym umartwieniom, postom, długim modlitwom.

Film o Maksymilianie Kolbe

Słowo Boże na dziś

Msze św.
W niedziele:
7:00, 8:30, 10:00,
11:30, 13:00,
17:00, 19:00
W dni powszednie:
6:30, 8:00,
10:00, 19:00

Duszpasterstwo
  Ogłoszenia na
   VII Tydzień Zwykły

  Intencje 19.02-25.02
  Nabożeństwa
  Nauki dla narzeczonych
Sakramenty
  Chrzest
  Pokuta i pojednanie
  Małżeństwo
  Intencje mszalne
  Msza św.
   o uzdrowienie

  Adoracja
   Najświętszego
   Sakramentu

Dane Adresowe

Klasztor Zakonu
Braci Mniejszych Konwentualnych
(OO. Franciszkanie)

ul. Zakroczymska 1
00-225 Warszawa
tel. (22) 831 20 31 (klasztor)

Nr konta bankowego
85 1240 2887 1111 0010 2383 9248

Losowe Foto