10 Lutego wspominamy:

W rodzianie franciszkańskiej:

Św. Jan z Triory, kapłan i męczennik z I Zakonu (1760-1816)
Urodził się w Triorze w Ligurii 15 III 1760 r. jako syn Antoniego Lantui i Marii Ferraironi. Wzrastał w poboż­nej i dobrej atmosferze rodzinnej. W la­tach chłopięcych rano udawał się do ko­ścioła św. Wawrzyńca i służył do Mszy św. Po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuował naukę w kolegium barnabitów. W młodości wiele słyszał o św. fran­ciszkaninie Leonardzie z Porto Maurizio, słynnym misjonarzu ludowym. Postano­wił zatem pójść drogą tego wielkiego wło­skiego apostoła. Pożegnał rodzinę i udał się do Rzymu do klasztoru Najświętszej Maryi Ara Coeli. 15 V 1777 r. przywdział habit franciszkański w klasztorze św. Bernardyna w Orte. Po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych przyjął święcenia kapłańskie. Wykładał filo­zofię w Tivoli, a następnie teologię
w Tarquinii. Był gwardianem w kilku klasztorach. Niestrudzenie głosił Słowo Boże, mając dar wzruszania licz­nych słuchających, których jednał z Bogiem
w sakramencie pokuty.
W 1798 r. pożegnał Rzym i udał się do Chin. Pierwszym etapem jego apostolatu był Lian-tain w okręgu Hu-nam. Pełen zapału, gotowy do nie­sienia wszelkiej ofiary, przemierzał góry i doliny, poszukując wiernych. Potem przydzielono mu okręg Ksam-sin-sien, który liczył około 8 tysię­cy chrześcijan rozrzuconych
w licznych wioskach, osiedlach i puszczach. Wojny i prześladowania zredukowały wyznawców Chrystusa niemal do minimum. Jan zawsze w drodze niestrudzenie odwiedzał wiernych i speł­niał swą posługę kapłańską. W 1815 r. zaczęło się znowu prześladowanie chrześcijan. Wielu wyznawców Chrystusa
i misjonarzy poniosło śmierć męczeńską. Wieczorem 26 VII tego roku został pochwycony i aresztowa­ny wraz z innymi dziesięcioma chrześcijanami. Zamknięto ich w ciem­nych lochach. Siłą zmuszano go do deptania krzyża, ale nie zdołano. Sześć miesięcy przebywał w ciemnym więzieniu i dzielnie znosił prze­śladowanie. W końcu rankiem 7 II 1816 r. zawieszono go, jak Chrystusa, na krzyżu i uduszono.
Papież Leon XIII beatyfikował go 27 V 1900 r., a kanonizował go w grupie 120 męczenników chińskich papież Jan Paweł II1 X 2000 r.

W Kościele Powszechnym:

Pod Monte Cassino św. Scholastyki, siostry św. Bene­dykta, opata. Była dziewicą poświęconą Bogu, nie posiadamy je­dnak dowodów na to, że kiedykolwiek została zakonnicą. Św. Grzegorz Wielki poświęcił jej piękną stronicę swych Dialogów.

 W Maleval niedaleko Pizy św. Wilhelma, pustelnika. Ten nawrócony rycerz pielgrzymował najpierw do Ziemi Świętej, a po­tem próbował życia zakonnego. Niezadowolony z rozluźnionej dys­cypliny, kilka razy udawał się do samotni, w której odnajdywali go zwolennicy jego sposobu życia. Zmarł w r. 1157, wycieńczony skrajnymi surowościami. Wokół pustelni, w której żył, powstała kongregacja eremitów jego imienia. Grzegorz IX zmitygował jej surowości
i podporządkował ją benedyktynom.

 W Rimini św. Klary, wdowy. Ojca i męża straciła wśród walk gwelfów z gibelinami. Długo praktykowała skrajne surowo­ści, ale równocześnie oddawała się dziełom miłosierdzia. Doznała wielu ekstaz. Zmarła w r. 1346.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewiń do góry