10 maja wspominamy

W rodzinie franciszkańskiej:

Św. Feliks z Nikozji, brat z I Zakonu (1715-1787)
Jakub Amoroso urodził się 5 XI1715 r. w Nikozji na Sycylii (Włochy). Pochodził z bardzo biednej rodziny. Do 28 roku ży­cia pracował jako szewc. Wtedy to wstą­pił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucy­nów w Nikozji, gdzie przyjął imię Feliks i gdzie pełnił posługę ogrodnika, kucha­rza, szewca, pielęgniarza, furtiana i kwestarza.
Z cnót w szczególny sposób umiło­wał pokorę. Dobrowolnie umartwiał się postami, czuwaniami i surową pokutą. W codziennych kontaktach z ludźmi był życzliwy i szczodry. Chętnie udzielał do­brych i zbawiennych rad Żywił gorące nabożeństwo do Eucharystii i Mat­ki Bożej Bolesnej.
Na łożu śmierci 31 V 1787 r. poprosił do siebie ojca gwardiana. „Cze- pragniesz, synu – zapytał ojciec gwardian – może błogosławieństwa dla konających?”. „Także błogosławieństwa – odpowiedział brat Feliks lecz przede wszystkim, mój ojcze, proszę o pozwolenie nie tylko, aby żyć, lecz także, aby umierać”. Papież Leon XIII dnia 12 II 1888 r. zaliczył go w poczet błogosławio­nych. Kanonizował go 23 X 2005 r. papież Benedykt XVI.

 Kościele Powszechnym:

W Bangor, w Irlandii, św. Komgalla, opata. Wychowany przez św. Fintana, zrazu prowadził życie pustelnicze. Około roku 550 założył w Bangor klasztor, który na Wyspie stał się ośrod­kiem rozrastającego się życia mniszego. Św. Bernard nazwie go później „pepinierą świętych, która wydała wiele owoców dla chwa­ły Bożej”. Przez jakiś czas Komgall pracował także jako misjo­narz w Szkocji. Zmarł w r. 601.

W Padwie bł. Beatryczy d’Este. Córka magnackiej rodzi­ny, uciekła z domu na wieść o planowanym dla niej zamążpójściu. Długo przebywała u benedyktynek w Salaroli, a następnie zało­żyła nowy klasztor na górze Gemola. Tam też w r. 1226 zmarła jako skromna mniszka. Jej kult zaaprobowano w r. 1763.

W Montilla pod Kordobą, w Hiszpanii, św. Jana z Avili. Poprzez takie osobistości jak Ludwik z Grenady, Franciszek Borgiasz, Jan Boży, Teresa z Avili i inni na odrodzenie religijne XVI stulecia wywarł wpływ ogromny. Mimo to odkryła go dopiero epo­ka współczesna. Beatyfikowany został w r. 1894, a kanonizowany w r. 1970. Zmarł natomiast w r. 1569, pozostawiając po sobie li­czne pisma. Wiele z nich świadczy o jego znakomitym kaznodziej­stwie. Najznamienitsze, Audi filia, powstało, gdy posądzony o illuminizm siedział w więzieniu Inkwizycji.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewiń do góry