17 maja wspominamy

W rodzinie franciszkańskiej:

Św. Paschalis Baylon, brat z I Zakonu (1540-1592). Urodził się 16 V 1540 r. w Torre Hermosa w Aragonii (Hiszpania) w dzień Zesłania Ducha Świętego. Był synem Marcina i Izabeli z domu Jubera. Już w dzieciństwie zdradzał pociąg do modli­twy i kontemplacji oraz odznaczał się gorącym nabożeństwem do Naj­świętszego Sakramentu. Młodość zamiast w szkole spędzał na pastwi­sku. Pasąc owce na łące, prosił przechodniów, aby nauczyli go czytać. Jego zapał do nauki był tak wielki, że zawsze nosił ze sobą książkę. W wieku 24 lat wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych w Montfort, pra­gnąc zostać bratem zakonnym. Przełożeni jednak widzieli go jako kapła­na. On sam uświęcenie widział w zjednoczeniu z Bogiem i w sumien­nym wypełnianiu najniższych posług w klasztorze. Najwyżej cenił sobie posługę furtiana, dawała mu bowiem wiele oka­zji do pełnienia usług wobec petentów i potrzebujących, a równocześnie do znoszenia przykrości
i upokorzeń. Bóg w zamian za bezgraniczne od­danie się Jemu obdarzył Paschalisa darem kontemplacji, czytania w ser­cach i sumieniach ludzkich oraz charyzmatem proroczym. Wszelki wol­ny czas przeznaczony na rekreację poświęcał adoracji Najświętszego Sa­kramentu. Tu otrzymał łaskę oświecenia i dar wiedzy. Te nadprzyrodzone dary i zalety były powodem, że przełożeni wysłali go do Paryża z ważnymi dokumentami. Po dłuższym pobycie w Paryżu, gdzie budował wszystkich przestrze­ganiem reguł zakonnych, został wolą przełożonych przeniesiony do Vil- la Real pod Walencją w Hiszpanii. Niestety, tam wkrótce śmiertelnie za­chorował. Przepowiedział dzień i moment swojej śmierci. Odszedł z te­go świata w niedzielę Zesłania Ducha Świętego, 17 V 1592 r. w wieku 52 lat. Święty Paschalis pozostawił około 20 niewielkich rozpraw dogma­tycznych i ascetycznych. Papież Paweł V zaliczył go w poczet błogosławionych w 1618 r.; Alek­sander VIII uroczyście wpisał go do katalogów świętych 16 X 1690 r.; Leon XIII w 1897 r. ogłosił go patronem kongresów i stowarzyszeń eu­charystycznych.

W Kosciele powszechnym:

W Chalcedonie męczenników Solochona i towarzyszy. Zginęli oni za panowania cesarza Maksymiana. Pasja, która opo­wiadała o ich ostatnim boju za wiarę, nie zachowała się.

W Tuluzie bł. Wilhelma, augustianina. Studiował w Paryżu, a potem z wielkim powodzeniem pracował na niwie duszpasterskiej. Zmarł w r. 1368. Jego kult zaaprobowano dopiero w r. 1893.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewiń do góry