22 marca wspominamy

W rodzinie Franciszkańskiej:

Św. Benwenut, biskup z I Zakonu (1188-1282).Benwenut Scotivoli urodził się w Ankonie w 1188 r. Studiował w Bolonii prawo pod kie­runkiem św. Sylwestra Guzzoliniego, kanonika z Osimo, założyciela sylwestrynów. Był kapelanem papieskim, a potem archidiakonem w An­konie 1 VIII 1263 r. powierzono mu administrację diecezji Osimo. W roku następnym, 13 III 1264 r., Urban IV mianował go biskupem ordynariuszem. Jako biskup udzielił święceń kapłańskich przyszłe­mu św. Mikołajowi z Tolentino. Żywił głębokie nabożeństwo do św. Franciszka. Z tej racji sprowa­dził do swojej diecezji franciszkanów
i sam wstą­pił do I Zakonu. Przyjąwszy habit, żył duchem se­rafickim. Benwenut był wielkim reformatorem. W swej posłudze biskupiej zawsze miał przed oczami chwałę Bożą, pogardę dla bogactw i rzeczy tego świata, nieustanną pra­cę dla dobra własnej duszy i zbawienia zleconych jego trosce. Pociągał ich słowem na­tchnionym, dobrym przykładem i świętym życiem. Zmarł 22 III 1282 r. w 94 roku życia. Papież Marcin IV w 1284 r. zatwierdził jego kult jako świętego. Jest patronem miasta Osimo.

W Kościele Powszechnym:

W Galacji świętych Kalinika i Bazylissy, męczenników. Poszli odwiedzić uwięzionych za wiarę wyznawców i w ten spo­sób sami narazili się na prześladowanie. Nie wiemy niestety, kie­dy dostąpili męczeństwa.

We Flandrii bł. Baldwina z Boucle. Zrazu byl mnichem w benedyktyńskim Mont-Blandin; następnie przeniósł się do An­glii, gdzie próbował życia pustelniczego. Taki sam tryb życia za­inicjował potem pod Gandawą. Baldwin IV, hrabia Flandrii, wspo­mógł go dotacjami i przy ich pomocy założył w końcu opactwo. Później przeszło ono w ręce cystersów. Sam błogosławiony zmarł w r. 1205.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewiń do góry