18 września wspominamy

W rodzinie franciszkańskiej:

Bł. Antoni od św. Franciszka, brat i męczennik z I Zakonu (+l627)
Japończyk i tercjarz franciszkański wiele pomagał o. Franciszkowi od Najświętszej Maryi, u którego był katechistą. Zasłynął z dzieł miłosier­dzia w Nagasaki zarówno wobec chrześcijan, jak i ludzi innej wiary.
Kiedy o. Franciszek od Najświętszej Maryi został aresztowany w do­mu bł. Gaspara Vaza, powiadomiony o tym Antoni udał się do namiest­nika i z nim rozmawiał. Oczywiście wysłuchano go. W więzieniu został przyjęty do I Zakonu, odbył nowicjat i tam też złożył profesję zakonną. Brat Antoni od św. Franciszka zginął śmiercią męczeńską 17 VIII 1627 r.
Błogosławiony papież Pius IX beatyfikował go 7 VII 1867 r.

 Również 18 września Bł. Ambroży Maria z Torrente, kapłan i męczennik z III Zakonu Regularnego (1866-1936)
Salwator Chuliá Ferrandis urodził się 16 IV 1866 r. w Torrente (Walencja, Hisz­pania). Ukończył studia w seminarium du­chownym w Walencji. Jednak po przyjęciu święceń diakonatu wstąpił do tercjarzy kapu­cynów od Matki Bożej Bolesnej. 4IV 1892 r. otrzymał święcenia kapłańskie, a śluby wie­czyste złożył 5 VII 1898 r. Był człowiekirm wielkiej kultury, ale słabego charakteru. Za­wsze był bardziej skłonny do posłuszeń­stwa niż do sprawowania władzy. Jego po­sługa duszpasterska polegała na kierowaniu duchowym wspólnoty, na spowiadaniu zakonników i uczniów.
Po aresztowaniu podczas pobytu w domu rodzinnym 21 VIII 1936 r. został osadzony w więzieniu La Tore, w rodzinnym mieście Tam z dzie­więcioma współbraćmi nadal prowadzili życie wspólnotowe. Słyszano, jak w celi śpiewali ku czci Ran Matki Bożej Bolesnej i św. Ojca Franciszka.
Jego doczesne szczątki spoczywają w kaplicy Męczenników w koście­le parafialnym Matki Bożej z Góry Syjon w Torrente i są często nawie­dzane przez wiernych.
Papież Jan Paweł II beatyfikował go 11 III 2001 r. w Rzymie w grupie 233 męczenników hiszpańskich.

 W Kościele Powszechnym:

 W Rzymie Św. Stanisława Kostki. Syn kasztelana zakro­czymskiego, urodził się w Rcstkowie pod Przasnyszem. Gdy w Wiedniu uczęszczał do cesarskiego gimnazjum, żył już intensy­wnym życiem religijnym. W r. 1565 popadł w krótką, ale powa­żną chorobę i wtedy to zapewne doznał pierwszych przeżyć mis­tycznych. Odtąd zdecydowanie zmierzał do realizacji powołania zakonnego. Gdy napotkał na opór rodziny, uszedł pieszo z Wie­dnia i udał się do bawarskiej Dylingi. Spotkał tam Św. Piotra Kanizego, który wyprawił go do Rzymu. Tam to wstąpił do jezu­itów, a w nowicjacie budował wszystkich swymi rzetelnymi cno­tami. Zmarł w nocy z 14 na 15 sierpnia 1568 r. Niemal bezzwłocznie otoczyła go spontaniczna cześć wiernych. Kanonizował go w r. 1726 Benedykt XIII. W kraju ojczystym, gdzie od dawna czczono go żywo i przypisywano mu liczne łaski, uznany został za patrona młodzieży. Przez długi czas wspominano go w dniu 13 listopada. Ostatnio termin wspomnienia przesunięto w pobliże jesiennych modlitw za dzieci, młodzież i dzieła katechizacji.

 W Andlau, w Alzacji, św. Ryszardy, cesarzowej. Wy­świadczyła wiele dobrodziejstw klasztorom i założyła opactwo w Andalu. Późniejsza legenda utrzymywała, że miejsce wskazał niedźwiedź, który zaczął kopać doły pod fundamenty. Odsunięta z dworu, cesarzowa wiodła tam życie, które było zbudowaniem dla wszystkich. Zmarła w r. 894 lub 896.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Przewiń do góry